هريك از ما از صبح كه برمي‌خيزيم تا هنگام شب، درباره‌ي ظلم و تجاوز به حقوق ديگران، خبرهاي متعدّدي را مي‌شنويم كه تنها برخي از آن‌ها (براي ما) تكان دهنده است و بقيّه (به گمان ما) حتّي ارزش شنيدن هم ندارند!

(براي ما) اهمّيّت ظلم‌هايي كه در طول شبانه روز واقع مي‌شود، وابسته به اهمّيّت حقوق پايمال شده است

12ـ انحراف خلافت اسلامي پس از گذشت پنجاه سال از رحلت پيامبر (ص):

مثال:

«چرا روش حسين (ع) در برابر يزيد با روش خود او در برابر معاويه فرق كرد، با معاويه مانند برادرش حسن (ع) صلح كرد، ولي بر ضدّ يزيد دست به قيام زد و در راه اين قيام تا پاي جان ايستاد و همه‌كس و همه چيز فدا ساخت؟ در پاسخ بايد گفت:... صلح حسن و حسين (ع) با حكومت معاويه صلح واقعي نبود، بلكه شيوه يا حربه سياسي بود كه بر اثر فقدان امكانات نظامي و با توجّه به سياست ظاهراً اسلامي حكومت معاويه به كار مي‌بردند و اين منظور را دنبال مي‌كردند كه حكومت معاويه اقلاً بر سياست اسلامي بماند و تجري بيشتري پيدا نكند و اساس اسلام را به خطر نيفكند؛ بنابراين روشن است كه اگر حكومت معاويه سياست اسلامي را نيز كنار مي‌زد و با اصل اسلام آشكارا مخالفت مي‌كرد، هرگز حسن و حسين (ع) با او مدارا نمي‌كردند.»

بررسي و تحقيق پيرامون نهضت حسيني، ص 248.

در كتاب «فاطمة الزهرا (ع) بهجة قلب المصطفي (ص)» آمده است: علامه مجلسي در بحار الانوار گويد: يكي از دانشمندان و فضلا در شهر مكّه مكرّمه در نقل اين روايت به من اجازه داد و چنين گفت كه اين روايت را از جلد دوم كتاب «دلائل الامامة» نقل مي‌كند. عين عبارت آن بدينگونه است:... سعيد بن مسيّب روايت كرده كه بعد از آنكه خبر شهادت امام حسين (ع) به مردم مدينه رسيد... عبدالله بن عمر شيون كنان، گريبان چاك، بر سر زنان... شبانه از مدينه خارج شده... تا اينكه به شهر شام رسيد...

11ـ انحراف سردمداران نظام اموي:

مثال:

«امام حسين (ع) براي پايان بخشيدن به خودكامگي‌ها و فريب‌كاري‌ها و زورگوئي‌هاي رژيم فاسد يزيد بن معاويه، به مبارزه برخاست و مردم مسلمان را عليه حكومت طاغوتي يزيد، بسيج نمود. حسين بن علي (ع) در آن هنگام كه اساس اسلام پيامبر و تشيع علوي را در معرض نابودي و سقوط مي‌بيند، با اينكه فشارهاي فراواني از داخل و خارج مي‌شود و او را از اين كار بازمي‌دارند، هرگونه سازش و سكوت را رد مي‌كند و بي‌تفاوتي و سكوت را در برابر دستگاه جابرانه يزيد و مزدورانش، خيانتي بزرگ و نابخشودني مي‌داند و مي‌فرمايد: ... على الاسلام، السلام... اگر حركت نكنم، اگر در برابر خلافكاري و قلدري‌ها و كارشكني‌ها و توطئه‌ها و دسيسه‌هاي دشمنان اسلام خاموش بمانم و اگر با يزيد فريبكار و فتنه‌جوي و طغيانگر بيعت نمايم، فاتحه اسلام را بايد خواند.»

امام حسين (ع) از كودكي تا شهادت، ص 16 و 18.

امروزه برخي از برادران ايماني ما بر اين باورند كه پيشوايان معصوم (ع) بر اساس شرايط زمان و مكان به انجام رفتارها و صدور گفتارهاي گوناگون پرداخته‌اند. يعني به باور ايشان، شرايط زمان و مكان باعث شده است كه اميرالمؤمنين (ع) سكوت فرمايد؛ يا شرايط زمان و مكان ايجاب كرده است كه امام حسن (ع) صلح كرده و امام حسين (ع) بجنگد تا به شهادت برسد.

اين روزها، روزهاي حزن و اندوه و ماتم خاندان رسول خداست. اندوهي كه هرگز پايان نيافت و اشك را از ديدگان خدابين اولياء الله جاري ساخت. اندوهي سخت و سنگين كه اگر بر غير اولياي الهي عرضه مي‌شد، هرآينه موي‌ها را سفيد و قلب‌ها را پاره پاره مي‌كرد.

امروز مي‌خواهم به لطف وليّ خدا حضرت صاحب الزمان (عج) آخرين بازمانده‌ي هدايت يافته‌ي هدايتگر از نسل پيامبر (ص)، يكي از دغدغه‌هاي به وجود آمده در عصر اخير را با شما دوستان صبورم در ميان بگذارم.

هرچند كه هريك از ما سالياني را در اين روزگار پرفريب سپري كرده‌ايم؛ امّا از پدران خود شنيده‌ايم كه چند نسل قبل از ما هم سخناني را در مورد الگو گرفتن از عملكرد حضرت سيّدالشهدا (ع) شنيده‌اند و مطالب فراواني را نيز در همين زمينه مطالعه كرده‌اند.

آري، حتماً مي‌دانيد كدام الگوها را مي‌خواهم نام ببرم؛ مبارزه با طاغوت، داشتن روحيه‌ي ظلم ستيزي و شهادت طلبي، و...

امّا نه...

10ـ شهادت طلبي:

مثال:

«(امام حسين عليه‌السلام) مي‌فرمايد: «خدا را با بهترين ثناها حمد مي‌گويم، خدايا! در رفاه و آسايش و شدّت و سختي حمد تو را گويم كه ما را با نبوّت كرامت دادي و...». سخن امام مانند سخن كسي است كه همه‌ي شرايط محيط برايش مساعد باشد. البتّه شرايط به بهترين وجه مناسب بود. چون امام هدف حكومت دنيايي نداشت، و همه چيز را براي حق مي‌خواست، براي حق مي‌ديد و قدم برمي‌داشت. و در اين راه پيروزي حق را جز به شهادت خود و اسارت خاندان وحي نمي‌ديد. اين چنين محيطي با همه شرايط براي امام و هدف مقدّس او به غايت مناسب بود. حقيقت اين است كه شهادت براي امام پيروزي بود.»

نگرشي نوين بر حماسه عاشورا، انقلاب حضرت مهدي (عجّل الله تعالى فرجه الشريف) و حكومت در عصر غيبت، ص 43.

9ـ ويژگي‌هاي شخصي امام حسين عليه‌السلام؛ مانند: انقلابي بودن و...:

مثال:

دو هفته نامه‌ي «پرتو» مطلبي را در تفسير حركت الهي امام حسين (ع) به نقل از روزنامه‌ي «صبح امروز» به شرح زير آورده است:

«خشونت فرزند خشونت است و درخت خشونت ميوه‌هايي جز خشونت به بار نمي‌آورد. هيچ‌كس حق ندارد به صرف اين كه خود را حق و ديگران را باطل بداند دست به خشونت بزند و در صدد نابودي مخالفان خود از طريق حذف فيزيكي برآيد.»

دو هفته نامه‌ي پرتو (29/3/1378)، ص 3 و 4.

دوستان! امروز با خودم فكر كردم كه اگر شما در اين وبلاگ، از ابتدا مباحث مربوط به اهداف قيام حضرت سيّدالشهدا (ع) را دنبال كرده باشيد، شايد ديگر نيازي نباشد كه دوباره دلائل ردّ اين‌گونه اهداف را تكرار كنم. به همين خاطر در بعضي موارد، فقط اشاره‌اي به اهداف مذكور مي‌كنم، و اگر لازم باشد در مورد مطالب انحرافي موجود در مثالها، توضيحاتي را ارائه مي‌كنم. اميدوارم كه با اين شيوه، ديگر مطالب وبلاگ براي شما خسته كننده نباشد.

8ـ بدست گرفتن حكومت: